11) Co oznacza „brak kości nosowej” w pierwszym trymestrze?

„Brak kości nosowej” nie jest najtrafniejszym określeniem na stan, w którym płód ma opóźnione kostnienie kości nosowych. Przez wiele Pacjentek jest wręcz rozumiane jako brak wykształconego nosa. Nic podobnego! Nos jest obecny w takich przypadkach. Zachęcamy do używania raczej zwrotów opóźnione lub prawidłowe kostnienie kości nosowych.

W rozumieniu klinicznym stwierdzenie opóźnionego kostnienia nosa między 11 a 14 tygodniem zdarza się często, szczególnie jeśli badanie wykonano w 11 tygodniu. Prawidłowe postępowanie, oczywiście gdy opóźnione kostnienie jest cechą izolowana u płodu, polega na ponownej ocenie ultrasonograficznej za tydzień. Zwykle uwapnienie kości nosowych się poprawia i możemy uspokoić siebie i Państwa. Jeśli jednak opóźnienie jest wciąż obecne i ryzyko zespołów genetycznych jest zwiększone, zaleca się badanie rozstrzygające tj. biopsję kosmówki lub amniopunkcję.

W pierwszym trymestrze ciąży nie mierzymy długości kości nosowej, oceniamy jedynie obecność i odpowiednie uwapnienie jednej z dwóch kości nosowych.

Opóźnione kostnienie nosa w pierwszym trymestrze, w naszym materiale, w grupie zdrowych płodów obserwowaliśmy dotąd w 2,6% przypadków, w zespole Downa w 40,5%, w zespole Edwardsa w 36,4%, w zespole Patau w 50%, i w zespole Turnera w 44,4%.

Słabe kostnienie nosa w 2-im trymestrze między 15-tym a 22-im tygodniem jest także rozpatrywane jako wskazanie do wykonania amniopunkcji. Odmienność oceny kostnienia w 2-im trymestrze polega na pomiarze długości kości (prawidłowy pomiar to równo lub więcej niż 2,5mm) i ocenie symetrii obu z nich.

Wstecz